De koek was op, dacht ik. Tot moederlief aan kwam met een boekje over kleuren heelkunde. En jawel, dit is een vondst! Natuurlijk kijk ik direct naar geel, waar me duidelijk wordt wat voor persoon ik ben, en juist niet ben.
Ik citeer:
"Geel is de helderste van de bonte kleuren en is verhelderend, stimulerend, verwarmend en opvrolijkend. Geel is de symbolische kleur van wijsheid, hogere intelligentie en het denkvermogen.
Door zijn positieve, magnetische trillingen heeft geel een opwekkend effect op de zenuwen en belichaam het gevoel van vrije, onbelemmerde ontplooiing, loslaten en bevrijding. Geel, de kleur van de zon die in zijn zenit staat, geldt tevens als symbool voor verlichting en verlossing. De kleur bevordert het begripsvermogen en de studiezin en heeft een positieve invloed op het geheugen en het herinneringsvermogen.
Geel is de kleur van tevredenheid, creativiteit, voorstellingsvermogen en een effectief middel tegen slechte buien, onlustgevoelens en teneergeslagenheid."
En daar sta ik dan, met m'n blog over geel "omdat geel zo lelijk is" en me probeer te realiseren dat geel op een bepaalde manier ook mooi kan zijn. Maar, lees ik dit stukje in het boek een aantal keer en kom tot de conclusie dat geel voor mij onbereikbaar is en juist datgene omvat wat ik wel wil zijn of wil hebben. Juist nu.
Wat er vooral uit komt is het positieve en creatieve karakter van geel. Juist deze twee aspecten mis ik bij mezelf en probeer ik op welke wijze dan ook terug te vinden. Dan mag ik wel creatief zijn, op een kunstacademie zitten, maar mijn creatieve brein werkt niet meer als hij gewerkt heeft, waarmee mijn positiviteit ook steeds verder te zoeken lijkt, waardoor ik weer minder creatieve oplossingen verzin, en zo gaat de cirkel door.
"Een voorliefde voor geel is een teken van geestelijke levendigheid, innerlijke alertheid en de bereidheid om steeds wat bij te willen leren om 'bij de tijd te blijven'. Het intellect en waarnemingsvermogen zijn sterk ontwikkeld en klaar om aan de slag te gaan.
Liefhebbers van geel zijn voortdurend uit op de verbreding van hun horizon, zoeken voortdurend naar het nieuwe, houden van vrije relaties en het gevoel ongebonden te zijn en worden daarbij vaak gekweld door een heftig verlangen naar vreemde landen.
Deze mensen gedragen zich bescheiden en beminnelijk, zijn erg genereus en openhartig en bovendien veelzijdig getalenteerd en praktisch ingesteld.
Het warme krachtige geel belichaamt zo ook veelzijdige interessegebieden, geestelijke vermogens en talenten, inclusief zelfs genialiteit."
Ook dit is precies waar ik naar streef, ontwikkeling en kennis, maar waar ik het gevoel van heb te falen. De opleiding die ik doe is achteraf gezien misschien niet de beste keus geweest, nu ik in het tweede jaar zit en een jaar lang het idee heb weinig bij te leren en niet veel uitdaging te krijgen. Hieruit spreekt mijn verlangen naar ontwikkeling en kennis al, maar wordt ik als het ware tegengewerkt door de opleiding die ik doe, en tegelijkertijd vooral door mezelf. Mijn negatieve blik maakt het voor mezelf weer moeilijker er iets positiefs uit te halen.
Kortom, geel heeft dus eigenlijk de uitwerking op mensen die ik zoek of kwijt ben geraakt. En zo wordt geel beetje bij beetje een steeds mooiere, belangrijkere kleur voor me..
Nu eens kijken hoe ik dat beetje geel in mijn leven plaats!
