Hans Hemmert is een kunstenaar, gefascineerd door lucht. Lucht lijkt niks en heeft geen waarde, maar tegelijkertijd is lucht zo essentieel als maar kan.
Hij verpakt zichzelf en zijn verschillende interieurs (woonruimte, atelier en auto) in een grote gele ballon van latex, waardoor deze hele ruimte vervreemd wordt en tot een sculptuur gebombardeerd waar je in loopt.
Ik begrijp zijn concept helemaal, vind het een heel mooi uitgangspunt en tof om te zien. Want inderdaad, het vervreemd echt. Waarom zouden we in een ballon willen leven, en maak een ballon of het materiaal latex meteen alles anders? Is een interieur geen interieur meer en een auto geen auto?
En dan komen we weer bij geel. Alle ballonnen zijn geel! Waarom geel? Geel is niet persé de kleur van een ballon, die kunnen net zo goed groen, rood of wit zijn. Maar waarom kiest de kunstenaar hier uitsluitend voor geel?
Is het dat geel toch het meest af staat van hetgeen we normaal gesproken zien, waardoor het meer vervreemd? Is het zo dat geel het meest opvallend is, of is dit puur toeval?
Het laatste geloof ik in ieder geval niet. Ik ben er van overtuigd dat het een bewuste keuze is geweest uitsluitend geel te gebruiken. Omdat het zo'n opvallende kleur is, valt het op en valt daarmee de vervreemding des te meer op. Een witte ballon had ook gekund, maar de kleur zou daarin geen rol meer spelen. Enkel het materiaal (latex) zou bijzonder zijn. Blauw, rood en groen zijn net zulke opvallend kleuren, maar toch zijn deze op een of andere manier gangbaarder dan geel. Geel zie je vrijwel nooit in een interieur op een muur, de gele auto's op de weg zijn er weinig.
Dus eigenlijk kom ik er weer op. Geel is in feite het lelijke eendje, wat hem tegelijkertijd zijn exclusieve charme geeft. Hij valt op en is exclusief.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten