op zoek naar geel

Ik had het gevonden, dacht ik. Gele (kinder)kamers. Aangezien ik vroeger zelf een gele kamer had, dacht ik. Deze bleek uiteindelijk toch meer groen dan geel. Wanneer het erop aan kwam in m'n omgeving viel het ook al op, niemand die me kon helpen. Na 3 weken om me heen vragen, heb ik alsnog bijna geen foto's kunnen verzamelen.

Alleen Mirjam, die er werk van heeft gemaakt. Mirjam als ex-lifestylestudent en nu product design student zag het 'gele' licht en heeft een volledige gele shoot gehouden in haar huis. Ze zijn er dus wel, mensen die een voorliefde voor geel hebben. Schaars zijn ze wel, in ieder geval in mijn omgeving.

Wat erg jammer is van dit onderzoek is wel dat ik dus geen nieuwe conclusies kan trekken vanuit de foto's. Het enige wat ik kan concluderen is dat geel nooit wordt gebruikt als een te overheersende kleur, maar dat had ik eigenlijk van tevoren ook kunnen vertellen. Ik denk dat mijn zoektocht naar geel nog maanden nodig zou hebben, met altijd een camera in m'n tas en de wereld laten zien vanuit mijn ogen met geelfilter. Zou heel interessant kunnen zijn!

Hier onder mijn fotoverzameling tot nu toe:

Mirjam, interieur

Michel, laptophoes

Marlon, woonkamer

Madeleine, werkvloer

Vivian, geleende gele stoel van de buurman

Marloes, gele stoelen

Joeri, gele auto in de straat

it's all about making choices

Lifestyle is de studie die ik heb gekozen, toen ik in 5 havo zat en wist dat ik verder wilde in de creatieve hoek. Echter was ik niet goed in tekenen, ontwerpen of bouwen. Ik was alleen wel creatief. Ik wist niet of ik mode wilde of kunst. Eigenlijk wist ik vrij weinig, alleen dat ik creatief was. De enige juiste keuze leek Lifestyle & Design te zijn. Het leek me geweldig, met trends, kleurenstaaltjes en stofjes aan de gang. Het was een zeer weloverwogen keuze.

Lifestyle bestaat eigenlijk uitsluitend uit keuzes. Ieders hele leven is gebaseerd op keuzes: wat voor werk, vrienden, leefomgeving, kleding, interieur, voorkeuren, hobby’s, vrijetijdsbestedingen heb ik? Wat voor krant en tijdschrift lees ik, kijk ik tv en zo ja welke programma’s kijk ik?

Het zijn allemaal keuzes die men tegenwoordig zo onbewust maakt door de grote hoeveelheid aan keuze. De hele maatschappij van nu is ingericht op het makkelijk maken van mensen, met een enorme massaliteit aan diensten en producten. Ieders wensen moet in feite vervuld worden en iedereen moet op ieders wensen inspelen.

Waarom zijn keuzes lifestyle? Omdat Lifestyle inspeelt op de keuzes die mensen maken. De trends van 2016 zijn gebaseerd op de maatschappelijke, politieke en culturele tendensen van nu. Deze tendensen zijn niet uit het niets ontstaan, maar ontstaan uit de keuzes die mensen nu maken. In 2016 is daar dan weer een reactie op, wordt het groter of juist minder, of zelfs het tegenovergestelde: ook dat is aan de mensen met hun keuzes. Echter zijn al deze mensen met hun eigen keuzes beïnvloedbaar. Dat is naar mijn idee het vakgebied van de ‘Lifestyler’.

Iedereen heeft dus een lifestyle met zijn of haar bijbehorende keuzes. En eigenlijk komt het er dus op neer dat vrijwel alles Lifestyle is. Daarom is het ook eigenlijk een studie voor iedereen, al is hij vrij beperkt tot mode, interieur en product.

Mijn eigen lifestyle is enorm gebaseerd op de studie lifestyle die ik doe. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik andere keuzes maak in alles. Ten eerste ging ik op kamers, wat ervoor zorgde dat ik keuzes moest gaan maken die ik eerder niet hoefde te doen, wordt ik steeds zelfbewuster, onafhankelijker en meer individualistisch, wat mijn keuzes die ik nu maak ook beïnvloed. Daarnaast is mijn interessegebied enorm verbreed en bestaat mijn lifestyle voornamelijk uit mode en kunst. Veel is veranderd. Vroeger droeg ik veel kleur, nu enkel zwart en grijs, vroeger las ik de hitkrant en de ELLE, nu de BLEND en NRC next.

Wat betreft mijn blog en lifestyle is de verbintenis niet lastig te leggen. Geel is een kleur die ontzettend opvalt en over het algemeen niet heel graag gedragen of gezien wordt. Toch is het marketingtechnisch een hele goede kleur. Kleuren zijn niet grijpbaar, er zitten altijd meerdere kanten aan, afhankelijk van je eigen perceptie bepaal jij of de positieve kanten opwegen tegenover de negatieve kanten van die kleur en of hij je dus aanspreekt, of niet. In mijn blog heb ik geprobeerd erachter te komen waarom ik geel niet mooi vond en of dit terecht was.

In principe was dit niet geheel terecht. Uiteindelijk kan ik tot de conclusie komen dat geel eigenlijk een kleur is die mijn karakter goed zou onderstrepen, of dat ik er eigenlijk naar streef omdat geel een kleur is met excentriciteit, kracht en energie. Uiteindelijk is het misschien wel dat mijn afkeur voor geel te verklaren is door de confronterende werking die het op mij heeft. Vroeger was ik absoluut een geel persoon, als je dat zo kan zeggen. Nu heb ik het idee de kracht, wil en excentriciteit die geel heeft, een beetje kwijt geraakt te zijn, waar ik natuurlijk niet blij mee ben.

Of het nou allemaal waar is en klopt, dit verhaal over geel op betrekking tot mezelf, het maakt eigenlijk niet uit. Het uiteindelijke resultaat is in ieder geval dat ik met het uitgangspunt geel ben gaan nadenken over hoe ik in elkaar zit, waar ik sta op dit moment en wat ik wil of juist niet. Dit is tekenend voor deze periode in mijn leven, waarin ik sowieso veel bezig ben met mijn zelfbewustzijn: wie ben ik, wat wil ik, waar sta ik en wat bereik ik?

Zelfbewustzijn dus. Nagaan of de keuzes die jij maakt en gemaakt hebt kloppen bij jou, je karakter en hoe je in het leven staat. Met andere woorden: hoe je lifestyle eruit ziet en of dit wel jouw lifestyle is.

Geel in m'n interieur heb ik gehad. What's next? Geel in mijn kleding.

Na deze diverse photoshop projecten kan ik wel stellen dat geel in kleding me toch behoorlijk minder aanspreekt dan geel in interieur. Aangezien ik in principe altijd zwart draag, draag ik direct een combinatie van zwart met geel, wat me direct aan een wesp doet denken. Zwart-geel is absoluut niet mijn favoriete kleurcombinatie. Het voelt als een onnatuurlijk contrast tussen donker en op de achtergrond zwart met schreeuwerig en vrolijk geel.

Wie niet waagt, die niet wint en dit is duidelijk een minder geslaagd experiment, maar zo leert men. Geel wordt niet mijn kleur voor kleding. Niet dat ik dit verwacht had trouwens..

Crosslab, dinsdagochtend is het vak waar we om de paar weken een andere docent en dus opdracht voor hebben. Deze keer hebben we gastlessen van ontwerpster Berber Soepboer.

In haar opdracht zijn we bezig met stijlen en hoe we verschillende stijlen kunnen verwerken in één textiel product. Daarvoor was het de bedoeling eerst je eigen stijl weer te geven.

Zie hierboven het resultaat. Precies Sjoerd zoals het is. Kleurloos, abstract, berekenbaar, eenvoud, veel detail, vorm, ritmes en lijnen. Zwart, wit en grijs domineren. In tegenstelling tot de meeste klasgenoten heb ik niet gekozen voor modeplaatjes, maar kunst, omdat ik dit een stuk interessanter vind en ik daar in verder wil. Hiermee laat ik mezelf zien.

Het enige punt was, het moodboard straalt mij uit, mijn stijl, maar ik heb geen donkere persoonlijkheid. ik ben niet zwart en grijs, wat ik toch meer associeer met duisternis en mysterie.

Denkend over mijn persoonlijkheid in een kleur, kwam ik toch op de kleur geel en dat is best wel een soort van eye-opener. Ik schrijf een half jaar lang over de kleur geel, waarom ik er niet van hou en hoe ik langzamerhand meer waardering krijg, hoe ik geel in mijn leven kan plaatsen en het gaat langzamerhand dus gewoon vanzelf. Ik ben als persoon geel!

just a little bit yellow

Mijn vorige post sloot ik af met "Nu eens kijken hoe ik dat beetje geel in mijn leven plaats!". Dat is wat ik nu aan het doen ben! Overal naar kijkend probeer ik me voor te stellen hoe het zou zijn als het geel was. Zou het mooi zijn, te opvallend, activerend of vrolijk makend?

Het is lastig je dit voor te stellen, want het kan vaak allemaal.

Ik heb vooral naar m'n eettafel gekeken afgelopen week en besloot het gewoon te visualiseren. Wat zou het doen?

Uiteindelijk vind ik het niet eens zo lelijk, het geeft wat meer vrolijkheid en sfeer in m'n eethoek. Het is zeker opvallend, maar niet op een storende manier. Daarnaast komt het wit beter uit op een gele achtergrond, maar ik koop geen witte meubels om ze op te laten vallen, maar juist om ze neutraal te houden.

Ik blijf zo doorgaan. Wat wanneer mijn bed, of de muur bij mijn bed ineens geel zou zijn? Zou ik beter slapen, of juist niet?

De koek was op, dacht ik. Tot moederlief aan kwam met een boekje over kleuren heelkunde. En jawel, dit is een vondst! Natuurlijk kijk ik direct naar geel, waar me duidelijk wordt wat voor persoon ik ben, en juist niet ben.

Ik citeer:

"Geel is de helderste van de bonte kleuren en is verhelderend, stimulerend, verwarmend en opvrolijkend. Geel is de symbolische kleur van wijsheid, hogere intelligentie en het denkvermogen.

Door zijn positieve, magnetische trillingen heeft geel een opwekkend effect op de zenuwen en belichaam het gevoel van vrije, onbelemmerde ontplooiing, loslaten en bevrijding. Geel, de kleur van de zon die in zijn zenit staat, geldt tevens als symbool voor verlichting en verlossing. De kleur bevordert het begripsvermogen en de studiezin en heeft een positieve invloed op het geheugen en het herinneringsvermogen.

Geel is de kleur van tevredenheid, creativiteit, voorstellingsvermogen en een effectief middel tegen slechte buien, onlustgevoelens en teneergeslagenheid."

En daar sta ik dan, met m'n blog over geel "omdat geel zo lelijk is" en me probeer te realiseren dat geel op een bepaalde manier ook mooi kan zijn. Maar, lees ik dit stukje in het boek een aantal keer en kom tot de conclusie dat geel voor mij onbereikbaar is en juist datgene omvat wat ik wel wil zijn of wil hebben. Juist nu.

Wat er vooral uit komt is het positieve en creatieve karakter van geel. Juist deze twee aspecten mis ik bij mezelf en probeer ik op welke wijze dan ook terug te vinden. Dan mag ik wel creatief zijn, op een kunstacademie zitten, maar mijn creatieve brein werkt niet meer als hij gewerkt heeft, waarmee mijn positiviteit ook steeds verder te zoeken lijkt, waardoor ik weer minder creatieve oplossingen verzin, en zo gaat de cirkel door.

"Een voorliefde voor geel is een teken van geestelijke levendigheid, innerlijke alertheid en de bereidheid om steeds wat bij te willen leren om 'bij de tijd te blijven'. Het intellect en waarnemingsvermogen zijn sterk ontwikkeld en klaar om aan de slag te gaan.

Liefhebbers van geel zijn voortdurend uit op de verbreding van hun horizon, zoeken voortdurend naar het nieuwe, houden van vrije relaties en het gevoel ongebonden te zijn en worden daarbij vaak gekweld door een heftig verlangen naar vreemde landen.

Deze mensen gedragen zich bescheiden en beminnelijk, zijn erg genereus en openhartig en bovendien veelzijdig getalenteerd en praktisch ingesteld.

Het warme krachtige geel belichaamt zo ook veelzijdige interessegebieden, geestelijke vermogens en talenten, inclusief zelfs genialiteit."

Ook dit is precies waar ik naar streef, ontwikkeling en kennis, maar waar ik het gevoel van heb te falen. De opleiding die ik doe is achteraf gezien misschien niet de beste keus geweest, nu ik in het tweede jaar zit en een jaar lang het idee heb weinig bij te leren en niet veel uitdaging te krijgen. Hieruit spreekt mijn verlangen naar ontwikkeling en kennis al, maar wordt ik als het ware tegengewerkt door de opleiding die ik doe, en tegelijkertijd vooral door mezelf. Mijn negatieve blik maakt het voor mezelf weer moeilijker er iets positiefs uit te halen.

Kortom, geel heeft dus eigenlijk de uitwerking op mensen die ik zoek of kwijt ben geraakt. En zo wordt geel beetje bij beetje een steeds mooiere, belangrijkere kleur voor me..

Nu eens kijken hoe ik dat beetje geel in mijn leven plaats!

Royal Wedding

Je werd er afgelopen week mee overspoeld, van pasen direct in de bruiloft terreur uit Engeland. William & Kate, overal, dagenlang. En vrijdagochtend moment supreme natuurlijk: de bruiloft.

De jurk, ontworpen door Sarah Burton van Alexander mcQueen viel in de smaak. Zelf vond ik het bovenstuk mooi, op de bustier na die deed lijken of Kate constant stijve tepels had.

Om niet af te dwalen, naar Queen Elizabeth. Wie haar gezien heeft zal een ding direct zeggen: geel. Of misschien paasei. Dit was het eerste wat in me opkwam. Queen Elizabeth is in de paassferen blijven hangen in haar totaal paasgele outfit. Niet dat het haar misstond, integendeel, het was zeer stijlvol voor een oude vrouw, maar toch gedurfd, geel. Heel erg geel.

Queen Elizabeth in de gele jurk van Angela Kelly

Nu staat er op internet natuurlijk direct dat geel de kleur van het seizoen is, omdat Queen Elizabeth in het geel was op de Royal Wedding. Slaat natuurlijk absoluut nergens op, want sinds wanneer zijn oma's bron van inspiratie?

Na iets verder te googelen, blijkt Queen Elizabeth gewoon een voorstander te zijn van geel. Dit is niet gedurfd meer, geel is een absoluut normale zaak. En ik moet zeggen, ze kan het goed hebben. Een mooie, stijlvolle dame, en dat in geel.

geel het nieuwe blond?

Je zou zeggen dat blond haar omschreven kan worden als geel haar. Het zijn voornamelijk gele tinten die erin voorkomen. Maar blond is niet geel zoals ik geel zie, zoals ik geel elke keer beschrijf als de opvallende, te in het oog springende kleur.

Maar dit kan ook anders, bewees Lady Gaga een jaar geleden. Wie had dit ook anders kunnen doen dan Lady Gaga? De hedendaagse Madonna had blond haar met onderin gele punten.

Er ontstond een totaal onnatuurlijke haarmode, die kennelijk wel aansprak. Zoek op youtube naar 'Lady Gaga yellow hair' en je vind allerlei meisjes met het gele haar en tutorials hoe je deze zo kan verven.

Wat zou de bedoeling zijn van Lady Gaga? Is dit een kritische blik op alle dames (Lady gaga incluis) die constant hun haar verven, en misschien wel hoe slecht dit voor je haar is? Probeert Lady Gaga een lans te breken door te doen alsof haar platinablonde haar is verpest en geel is geworden? Is het een vorm van uitbundigheid en een onderzoek naar in welke mate ze een trendsetter is?

Ik kan er zelf niet over uit, weet zelf niet eens of ik het lelijk of mooi moet vinden. Het mooie vind ik dat ze haar haar geel verft, terwijl dit totaal niet gangbaar is. De experimenteert en doorbreekt taboes. En ook dat is gek, alle haarkleuren hebben we al gezien van mahoniebruin tot pimpelpaars, behalve geel. Ook in de haarmode dus excentriek, ongeacht of het mooi is of niet.

Hans Hemmert

Hans Hemmert is een kunstenaar, gefascineerd door lucht. Lucht lijkt niks en heeft geen waarde, maar tegelijkertijd is lucht zo essentieel als maar kan.

Hij verpakt zichzelf en zijn verschillende interieurs (woonruimte, atelier en auto) in een grote gele ballon van latex, waardoor deze hele ruimte vervreemd wordt en tot een sculptuur gebombardeerd waar je in loopt.

Ik begrijp zijn concept helemaal, vind het een heel mooi uitgangspunt en tof om te zien. Want inderdaad, het vervreemd echt. Waarom zouden we in een ballon willen leven, en maak een ballon of het materiaal latex meteen alles anders? Is een interieur geen interieur meer en een auto geen auto?

En dan komen we weer bij geel. Alle ballonnen zijn geel! Waarom geel? Geel is niet persé de kleur van een ballon, die kunnen net zo goed groen, rood of wit zijn. Maar waarom kiest de kunstenaar hier uitsluitend voor geel?

Is het dat geel toch het meest af staat van hetgeen we normaal gesproken zien, waardoor het meer vervreemd? Is het zo dat geel het meest opvallend is, of is dit puur toeval?

Het laatste geloof ik in ieder geval niet. Ik ben er van overtuigd dat het een bewuste keuze is geweest uitsluitend geel te gebruiken. Omdat het zo'n opvallende kleur is, valt het op en valt daarmee de vervreemding des te meer op. Een witte ballon had ook gekund, maar de kleur zou daarin geen rol meer spelen. Enkel het materiaal (latex) zou bijzonder zijn. Blauw, rood en groen zijn net zulke opvallend kleuren, maar toch zijn deze op een of andere manier gangbaarder dan geel. Geel zie je vrijwel nooit in een interieur op een muur, de gele auto's op de weg zijn er weinig.

Dus eigenlijk kom ik er weer op. Geel is in feite het lelijke eendje, wat hem tegelijkertijd zijn exclusieve charme geeft. Hij valt op en is exclusief.

Geel is uit

Forecasting oppergod Lidewei Edelkoort zegt het: zomer 2011 is geel. We verkeren in betere tijden na de economische crisis en dat gaat gepaard met fellere kleuren. Geel wordt het nieuwe roze en daarnaast staat zomer 2011 in het teken van water en is blauw dus dé modekleur.

Blauw kan ik plaatsen, daar kan ik niet omheen, maar zoek geel op style.com en men zal niet vinden. Misschien heeft Li Edelkoort toch niet altijd gelijk?

Voor mij jammer enerzijds, maar een opluchting anderzijds. M’n onderzoek naar geel is misschien minder actueel, maar ik hoef mijn kast niet aan te vullen met paasgele overhemden.

In de tijd dat ik nog zelf geel durfde te dragen, de zomer van 2007 was geel wél een trend. Wat valt op?

Lichtgeel en felgeel zie ik voornamelijk. Geen kerriegeel, groengeel of mosterdgeel, maar echt geel zoals ik geel voor me zie. Daarnaast zie ik geen ingewikkelde jurken met poespas, maar simpele jurken in een kleur en weinig texturen of vormen. Kan ik me ook heel goed voorstellen, aangezien geel al genoeg doet, wat het eigenlijk wel weer een rijke kleur maakt. Geel is zo sprekend van zichzelf, dat het dus eigenlijk geen decoratie nodig heeft. In tegenstelling tot bijvoorbeeld zwart. Monochroom zwart zie je nu veel bijvoorbeeld, maar juist met veel decoratie en bewerkingen als een soort verstopte, gedetailleerde mode. Bij geel kan dit natuurlijk niet, want geel is zo ontzettend opvallend dat wanneer dit totaal gedecoreerd wordt, het zo overdadig wordt en doet denken aan een paasei. En wie wilt er op een paasei lijken? Niemand.

Een positief gevonden punt over geel is dus gevonden. Het is een extreem opvallende kleur, maar leent zich daarom ook goed voor simpelheid en kleurrijk minimalisme, omdat het zo’n overdaad uitstraalt van zichzelf en dus puur als kleur al genoeg doet. In feite is geel dus ook in de mode het meest ijverige jongetje van de klas, maar in een positieve zin. Het is sterk, excentriek en spreekt voor zichzelf.

Geel is niet geel, en toch ook weer wel.

Wassily Kandinsky was degene die een systeem ontwikkelde klank in kleur over te brengen. ‘De innerlijke klank’ moest men laten spreken en uitdragen, wat Kandinsky laat zien in bijvoorbeeld ‘Impression III’, geschilders in 1911. Zijn onderzoek ging uit naar manieren vinden om een taal te ontwikkelen waarin klank in kleur uitgebeeld kon worden, of andersom, zonder naar de werkelijkheid of natuur te hoeven wijzen.

Om maar niet bescheiden te blijven, verplaats ik mij nu voor even in Kandinsky. Want waarom is hetgeen geel in bijvoorbeeld ‘Impression III’ geel? Welke klank of opeenvolging van klanken verteld een verhaal welke geel aanvoelt of eruitziet? Ik kan me er zo weinig bij voorstellen.

Kijkend naar de kleur geel die een klank moet oproepen denk ik direct aan de natuur. Zoals me vorige weken al duidelijk werd, geel is de kleur van de lente. Ik denk aan bloemen, kippen, kuikens en zon. Maar dit is wat Kandinsky juist niet wilde.

Wat doet geel met mij? In eerste instantie ben ik begonnen met het onderwerp geel omdat het me tegenstaat. Het is opvallend, het schijnt te activeren, maar tegelijkertijd heeft de opvallendheid van de kleur een bepaalde agressiviteit in zich verborgen. Geel doet dan misschien denken aan de lente, maar wanneer je deze loskoppelt, is geel dan nog wel zo mooi?

Enerzijds begrijp ik helemaal waarom geel vrolijk en prettig is, maar de hardheid en felheid doet mij niet meer denken aan vrolijke taferelen. Geel wordt hiermee de ruzie in het kleurenpalet, de kleur die verstoort en voor opschudding zorgt. Als een rigoureuze gele zweem die de andere kleuren uit zijn evenwicht haalt, die te erg opvalt en daarmee haantje de voorste wilt zijn. Het meest ijverige jongetje van de klas, welke indruk wilt maken door op te vallen.

Is dit dan misschien een begin van mijn verklaring wat betreft mijn afkeer voor geel? Ik weet het niet. Als ik mijn associaties begrijp, zou geel me niet per definitie tegen moeten staan. Zelf ben ik misschien niet de factor die de rest uit balans zal halen en altijd op de voorgrond zal treden, maar de voorgrond is toch wel enigszins mijn plaats. Toch vind ik geel te ontactvol en ben ik, als kleur zelf geen geel. Ik ben wel een voorgrondkleur, een die opvalt maar ook weg kan vallen, ruimte neemt of geeft, die geel niet geeft.

Maar wat is nou de klank van geel? Hier ga ik een week lang over nadenken. Als geel zo is of zo voelt als ik hem beschrijf, hoe klinkt deze dan?

Waarom Pasen geel ziet en niet wit

Het is weer zover, wanneer de krokussen nog in geen velden of wegen te bekennen zijn en er nog geen blad aan een boom zit, liggen de paaseieren weer in de winkels nadat de laatste kerstchocolade uit de schappen is verdwenen. Maanden van tevoren zien wij als consument het volgende feest aankomen.

Met Pasen wordt oorspronkelijk herdacht dat Jezus is opgestaan uit de dood, waarvoor het tegenwoordig een mooie reden is om twee extra dagen vrij te zijn, paaseieren te zoeken en met de hele familie te paasbrunchen, zoals dat elk jaar hetzelfde gaat.

En dan sta je daar in de winkel, in de paashoek te aanschouwen hoe er massaal gele eierdopjes, gele tafellakens, gele nepkuikens, gele bloemen en gele kaarsjes worden gekocht. In hemelsnaam, waarom geel!?

Geel is natuurlijk een kleur die wordt gezien als een vrolijke en activerende kleur, een kleur die voornamelijk in de lente te vinden is door de lentebloemen en de kuikens die uit het ei komen. Ongetwijfeld waren de kuikens in Jezus’ tijd ook geel, maar ik zie het verband niet.

Wanneer je op zoek gaat naar een goede verklaring voor het overmatige geelgebruik met Pasen kom je op het ei. Het ei staat symbool voor nieuw en eindeloos leven en vruchtbaarheid. Alleen worden ook elk jaar in de lente nieuwe lammetjes, kalfjes en andere beesten geboren. Bovendien zou dan wit net zo goed een paaskleur kunnen zijn, aangezien een ei bestaat uit eiGEEL en eiWIT.

Geel wordt uitgelegd als een kleur welke tekenend is voor het einde van de lente, uitbundigheid en levenslust. Levenslust past natuurlijk wel bij Pasen, Jezus was maar al te levenslustig met zijn tocht naar de hemel.

Wit wordt echter uitgelegd als een religieuze kleur, wat in feite dus een logischere kleur zou zijn voor Pasen. Het wordt geassocieerd met spanningsvrijheid, vrij, smetteloos en het pure licht. Misschien is dit pure licht wel het hemelse licht. Ik geloof niet dat hemels licht een paasgele kleur heeft.

Dit gezegd hebbende, is dus mijn voorstel Pasen rigoureus te veranderen in 2011. Het moet ook leuk blijven, de mode heeft ook elk seizoen een andere kleur, waarom een religieus feest dan niet? Laten we Pasen bombarderen tot een wit feest, een feest van opkomend (hemels) licht en religie, waar het at the end of the game, natuurlijk allemaal om gaat.

Ik zal er in ieder geval persoonlijk voor zorgen dat ik witte eierdopjes, witte tafellakens, witte nepkuikens, witte bloemen en witte kaarsjes in huis heb. Past gelukkig ook veel beter in mijn interieur.

Let’s find out how yellow my own life is, before I’m going to look what’s all yellow and why it is.

After a short look in my room I found out I haven’t got much yellow in my room. None of all the yellow things in my room I have bought with the reason that it’s yellow, but all products are products which it doesn’t matter they’re yellow, red or blue for me.

Striking was that yellow is most in use as a background colour for texts. It’s a light colour where many texts in a darker colour will be good to read. I’ve never thought about yellow in that practical way, that it’s a good colour in design because it’s good to read and it’s a striking colour.

At the other hand, it seems that many cleaning products are yellow.

I think yellow is associated with clean and fresh because citrons are yellow, which is a fruit, that’s used for many cleaning products. So when you’re sponge is yellow, you indirectly associate it with clean and freshness.

The word yellow comes from the old English geolu, which derived from the German word gelwaz. In England yellow is associated with ‘caution’ because it is the second light on stoplights. In America yellow is associated with aging, like yellowed paper.

Yellow is a sunny and happy colour when it’s a warm type of yellow, which seems a bit orange. On the other side yellow can be seen as a hateful, hard colour when it’s a cold and violent way of yellow.

You can see yellow in many different places, like flowers, Easter, Chinese monarchy, oriental food, custard, and etcetera. Nice starting points for next posts.

Yellow?

Yellow, why oh why yellow? Because I hate yellow! In my closet, interior or surroundingyou will never find yellow. But why am I so disgusted with the color yellow?

It’s very difficult to describe my hard feelings towards yellow. Is it because fewer things are yellow in contrast to black for example. Maybe I am not used to the color yellow and is that the reason why I also don’t want to see yellow in my surrounding. If everything what’s black now will turn yellow, I maybe would have hated black instead of yellow. A good question to find out…

This weekly posts on whishcasting.net will always be about yellow in some way: yellow as color, yellow in an ugly way, yellow as a nice color, etcetera.

Maybe, after a half-year all readers and me will be more open-minded towards yellow and maybe beginning to appreciate the color!